Dag 6 de dag van de ingreep

Vandaag is Moos onder het mes geweest. Gelukkig is alles goed gegaan. Ik vind die narcose maar niks. Het was niet makkelijk geweest, want het was allemaal wat taai. Ja wat wil je ook bij een hond van 7,5 jaar oud. Nu maar hopen dat het allemaal wat oplevert. Allereerst in het gevecht met Biko en tevens in het toch wel ietwat dominante gedrag naar andere honden en het rijgedrag op andere honden en soms op mij. Het hoeft geen garantie te zijn dat het beter gaat, maar we proberen het toch op deze manier. Moos was gelukkig ook weer aardig wat kilo's kwijt, want de vorige keer was meneer behoorlijk aan de maat. Als we nu hetzelfde blijven voeren valt hij door de castratie niet verder af en blijft hij op zijn gewicht. De dierenarts vond hem zo mooi, maar het mag nog ietsiepietsie minder van mij.

De spreuk van vandaag: Luisteren naar je gevoel is heel iets anders
dan emotioneel reageren

Dag 5 een zonnige dag

Vandaag een zonnige dag. Zowel letterlijk als figuurlijk. Er is niet gevochten vandaag! Wel 2 keer een intentie tot vechten, maar dit hebben we in de kiem kunnen smoren. Lekker met de boys gewandeld en gespeeld. Spelen doen we apart. Voor Moos trekspelletjes, balletjes gooien en zijn favoriet de bal zoeken en dan apporteren.
Met Biko zijn we nog van alles aan het proberen, maar zijn grote favoriet is het balletje gooien. En fanatiek dat hij dan is. Hij kan me ook giga springen. Hij springt echt bijna de tanden uit mijn mond. Dit mag natuurlijk niet, maar het verrast me steeds weer.
Morgen een spannende dag. Dan worden Moos zijn zoete appeltjes verwijderd. Misschien dat dit kan bijdragen aan wat rust.

De spreuk van vandaag:  Blessurevrije relaties bestaan niet

En dit is dag 4

Vandaag lekker gewerkt. Ed was vandaag thuis bij het trio. En het ging goed vandaag. Even 1 schermutseling en dat was het. Lekker een wandeling met Moos gemaakt vanavond. Ed was al op pad geweest met Biko. Macey loopt nog maar kleine stukjes, want deze dame heeft toch wel wat last van artrose in haar pootjes. Het is me zo'n lekkere ouwe troel. Maar ze moet iedere dag een klein stukje lopen om de spieren een beetje soepel te houden.
Vanavond even heerlijk tussen de bullenmannen op de bank gezeten en met beiden gekroeld. Allebei een kop op een schouder van me en maar snurken. Heerlijk gewoon! Ik ben meestal een beetje angstig voor een vechtpartijtje en dat merken de heren dan natuurlijk ook weer. De energie doet veel. Daar ben ik al wel achter. Maar vanavond was ik heerlijk ontspannen en heb er even tussen zitten soezen. Op zo'n moment kan ik niet geloven dat de beide heren een hekel aan elkaar hebben en dat het niet goed gaat komen.
Vandaag heeft het gedragscentrum gebeld om een afspraak te maken. Ik zelf ga morgen even terug bellen. Ze begreep goed het probleem en merkte dat we er wel mee zitten. Heb er een goed gevoel over.

Nog even de spreuk van de dag: Slecht weer ziet er door het raam
altijd een stuk slechter uit.

Dag 3

Vandaag maar weer eens aan het werk. Alsof je niet bent weg geweest.
Met de boys ging het vandaag wel aardig. Slechts 2 aanvaringen. Het ontstaat echt tijdens momenten wanneer er opwinding en spanning is. Bv vlak voor het eten, als we weg gaan met ze, als we thuis komen enz. We gaan nu proberen om tijdens dit soort momenten zo rustig mogelijk te blijven. We hebben ook contact gezocht met een gedragstherapeut. Hopelijk kan die ons tips geven hoe we dit moeten aanpakken. Wordt vervolgd dus! We blijven volhouden, want we willen die lieverd van een Biko eigenlijk niet meer kwijt en Moos natuurlijk ook niet.

En dan de spreuk van de dag: Voer geen oorlog, voer de eendjes.

25 september Deel 2

Gisteravond (nacht) een beetje in de bonen geloof ik en had ik de datum van vandaag al ingevuld.
Ik zal even de hele situatie uitleggen voor diegene die het allemaal niet kennen.
We hebben 3 bullen. Moos die vanaf puppy zijnde al bij ons is. Na 1,5 jaar is daar Yassar van toen bijna  3 jaar bij gekomen. En na 3 jaar kwam Macey daar ook nog bij vanuit het asiel.
Op 20 mei is helaas onze lieve Yassar heel plotseling overleden

Heel veel verdriet van gehad, want hij was toch mijn speciaaltje.
We hadden altijd gezegd als er 1-tje overlijdt houden we het bij 2, want 3 bullen is toch wel onhandig en bewerkelijk.

Maar ja dan zit er zo'n lief mannetje in het asiel......... Ik wilde eerst niet gaan kijken, want ik wist kijken is meenemen. Maar dan moeten ze niet gaan aandringen. Dus toen kwam Biko er begin augustus bij.

De eerste week ging het prima tussen de heren, maar daarna begonnen de gevechten. Soms een paar dagen niet en dan weer 3 keer per dag. Het lijkt wel of de heren om onze aandacht vechten. Ja we zijn ook zo leuk......pffffff. Maar vervelend is het wel.

Vandaag was trouwens wel een aardige dag. Slechts 2 kleine schermutselingen rond het eten en verder niet. Met beide heren ook flink aan de wandel geweest en gespeeld. Dat levert een flink snurkconcert op.

Dit is trouwens Moos

En dit is onze koningin Macey die natuurlijk de baas is over de 2 heren.

25 september 2011 Dag 1

Een blog...... Hoe begin je zoiets? En wat wil je ermee?
Nou het begin is er en ik wil er alles mee van me af schrijven wat me zoal bezig houdt.
Vandaag heb ik me nogal druk gemaakt om onze 2 bullenmannen die het niet altijd goed met elkaar kunnen vinden. Ze hebben echt gevochten zodat Moos zijn poot verwond heeft en natuurlijk de gebruikelijke krassen.
Het is zo moeilijk, want 5 minuten na het gevecht liggen ze samen op de bank. Het zijn allebei schatjes en wat moet je nou? Biko terug naar het asiel of herplaatsen? Mijn verstand zegt doen, maar mijn gevoel zegt niet laten gaan dat schatje. En dat conflict speelt zich dan in mijn hoofd af. En daar word je moe van dat ik je wel vertellen.
Maar eens kijken wat de dag van morgen ons weer gaat brengen