Dag 38 Weer een gewone dag

Vandaag weer een gewone werkdag. Best wel lekker gewerkt. Hier in huis is de rust echt weer gekeerd. Moos lekker druk, maar ook lief en Macey voor haar doen heel levendig. Dat is ze de laatste weken echt. Ze loopt beter en lijkt lekker vrolijk. Ze geniet nog duidelijk van het leven als is het tempo een tikje lager. Ze eet als een bootwerker en owee als er wat te eten valt dan is ze er als de kippen bij. De lekkere ouwe teutebel.


Overpeinzing: Staar je niet blind op een gesloten deur maar kijk om je heen naar een deur die wel open is.

Dag 37 Genieten van Moos en Biko

Even wennen vandaag zonder Biko, maar ook genieten van de rust die er nu weer heerst. Moos kan zichzelf weer zijn. En ik had nooit gedacht dat ik nog eens zou genieten van het drammen wat Moos zo goed kan. Vandaag koffie gedronken op de hondenschool waar ik normaal met Biko les zou hebben. Ze hebben daar allemaal meegeleefd en ik werd er ook lief opgevangen vanmorgen.
Ook een mailtje gehad van de nieuwe eigenaren van Biko dat hij aan het genieten is en zij van hem. Hij was vannacht rustig geweest en vandaag lekker aan de wandel. Dat doet ons heel erg goed. Wij genieten van afstand mee van hem.

Overpeinzing: We hebben de nacht nodig om de sterren te zien.

Dag 36 Het afscheid van Biko

Nou Biko, die Churchill gaat heten trouwens, woont vanaf vandaag in Zandvoort. We werden hartelijk ontvangen en er stond al een mand klaar en een bak met water en ook een tennisbal lag al klaar. Hij was meer dan welkom. Nog even lekker met Biko geknuffeld die zelf knuffels kwam halen en koffie gedronken. Toen is de vrouw met hem gaan wandelen en zijn wij we gegaan. Moeilijk hoor als hij nog even omkijkt waar je nu blijft. Maar het is goed zo. Ik denk dat hij het er nog beter krijgt dan hier. Mag op de bank, mee naar de volkstuin en mee op vakantie enz. We houden contact en ik ga zeker nog een keer kijken, maar voorlopig niet. Ook afgesproken dat als er wat is waardoor hij weg zou moeten hij bij ons terug komt. Ik heb samen met die vrouw staan huilen toen ze met Biko ging lopen en ik kreeg ook nog een bos bloemen. Zo lief.
Moos is nu ook weer thuis en Ed ook hoor! Die heeft ook rust en is weer blij. Of wij zijn opgelucht en hij daardoor blij. Maakt me niets uit, want ik heb Moos weer terug.

Overpeinzing: Alle stormen in het leven komen vroeg of laat tot rust.

Dag 35 Een nieuw huisje voor Biko

Er hebben zich gegadigden gemeld voor Biko. Een echtpaar zonder hond waarvan de man in mei met de vut gaat. Ze hebben zelf een bull gehad die 12 jaar oud is geworden en vorig jaar overleden. Ook bij hen heeft het bullenvirus zijn werk gedaan en ze kunnen niet zonder. Ze zijn heel enthousiast. Morgen gaan we kennismaken en als het klikt blijft hij daar. Vertrouw ik het niet gaat hij gewoon weer mee naar huis. Spannend dus. Sinds donderdagavond is Ed met Moos met de camper weg en die zien we morgen weer. Biko is sindsdien blij en aan het bijslapen. Hij snurkt zo tevreden. Ook Moos schijnt weer happy te zijn. Dit is voor mij het bewijs dat we er goed aan doen.


Overpeinzing: Je kunt niet tegengaan dat de vogels van het verdriet komen overvliegen,
                       maar je kunt wel voorkomen dat ze nesten in je haar maken.

Dag 34 Een trieste dag

Vandaag naar de gedragstherapeute geweest. En dat bracht triest nieuws wat ik eigenlijk al wel verwacht had, maar ik waar ik zelf nog niet aan wilde. Het zou beter zijn om Biko te herplaatsen. Moos en Biko samen gaat het hem niet worden. Er is wel uit te komen, maar de kans van slagen is minder dan 50% en dan zullen we voor altijd met benches ed. moeten werken en we blijven continue spanning houden in huis. Dat is niet goed voor Biko, Moos en voor ons. Ik heb er erg veel verdriet van dat Biko weg gaat en doe de hele dag dan ook al niks anders dan janken. Het is ook zo'n lief mannetje. Dus als er nog iemand is zonder andere hond die een lieve bull wil, mail me dan.

Overpeinzing:Het is niet omdat dingen moeilijk zijn dat we ze niet durven, het is omdat we niet durven dat ze moeilijk zijn.

Dag 33 Een rare dag

Vanochtend schrok ik. Ik zag Macey lopen en ik zag Moos op de bank liggen, maar ik zag Biko nergens. Kijk ik nog eens goed zie ik Biko achter Moos liggen. Liggen de heren strak tegen elkaar aan samen op de bank te snurken. Nou ja zeg! Verder is het vandaag wel aardig gegaan. 1 vechtpartijtje omdat Ed even niet oplette toen hij met Biko terug kwam van het lopen. Dan is er toch even een beetje spanning en als we dan niet goed opletten kan dat escaleren. Letten we op kunnen we op tijd ingrijpen en is het klaar. Verder de hele dag goed gegaan. Ed geeft ze gewoon naast elkaar te eten en dat gaat goed. Hij is er duidelijk minder gespannen bij dan ik. Morgen maar eens vragen of dat zo afgewisseld mag worden. Vanavond lagen de heren saampjes op de bank en zaten ze elkaar voorzichtig te likken. Weer een goede dag dus. Morgen naar de gedragstherapeute.

Overpeinzing: Snijd niet door wat je kunt ontknopen.

Dag 32 Er is nog hoop!

Wat beinvloedt je eigen humeur toch ook je dieren. Vandaag voel ik me beter en gaat het tussen Ed en mij ook weer beter. Gevolg is dat de boys elkaar vandaag niet zijn aangevlogen. 1 poging, maar die kon ik al in de kiem smoren door ze terug te roepen. Vandaag weer apart te eten gegeven en na het eten mochten Moos en Biko op een botje en een rubber speeltje kauwen. En dat was feest voor beiden. Ik kan aan Moos merken dat hij dit mist. Normaal lagen er overal speeltjes voor handen voor hem, maar nu is alles opgeborgen. Normaal wilde hij altijd gelijk na het eten spelen. Vanavond kon dat dus met zijn flostouw en rubberkauwding. Ook nog even bij Biko in de gang gezeten en het botje waar hij op lag te kauwen vast gehouden. Dat vond Yassar ook altijd zo lekker en Biko ook blijkt. Toen Moos uitgekauwd was hem op de bank gebonjourd en naar Biko gegaan en zijn botje afgepakt ( wat hij trouwens zonder morren toelaat) De deur open gedaan en hij kon ook weer de kamer in. 5 minuten later lagen ze beiden tevreden te snurken.

Overpeinzing: Woede is een gemoedstoestand die maakt
dat je mond sneller werkt dan je verstand.

Dag 31 Er gloort weer een spoortje licht in de tunnel

Donderdag a.s. hebben we een afspraak bij de gedragstherapeute. Ik hoop zo dat zij ons kan vertellen waarom Moos zo lelijk tegen Biko doet en hoe we dit kunnen oplossen.
Hier gaat het wel weer wat beter. Moos zijn poot is nog wel pijnlijk en ze zijn vandaag volgens mij ook weer aan de knok geweest. Ook vannacht hoorde ik wat, maar dat was volgens mij Macey die niet wilde dat Moos bij haar op de bank ging liggen. Ik heb ze vandaag voor het eerst apart te eten gegeven en dat bracht voor mij een bak rust en volgens mij voor de boys ook. Ze konden nu allebei rustig eten zonder geloer als ze klaar zijn. Bij Ed gaat het wel goed, maar ik ben zelf veel te gespannen en dan gaat het natuurlijk fout. Verder Biko in de gang gezet met een botje en Moos in de kamer met een rubber kauwding. En dat was een feestje voor allebei. Na 20 minuten het speeltje weer afgepakt (Moos was er trouwens ook al klaar mee) en ze weer bij elkaar gelaten toen ze gekalmeerd waren. Geen probleem.
Ik had vanmiddag een rondje met Biko gelopen en toen ik de kamer binnenkwam had Moos gelijk de bekende blik en begon hij vlak daarna te grommen. Toen ik hem wilde corrigeren was ik al te laat, want Biko vloog achter me vandaag Moos al weer aan. Ze maar weer eens uit elkaar gehaald.  Verder is het goed gegaan vandaag. Ook tussen Ed en mij loopt het weer wat soepeler. Dat zal ook de spanning in huis goed doen.

Overpeinzing: Piekeren is net als schommelen, je bent wel bezig maar komt niet van je plaats...

Dag 30 Die zo mooi begon

Vanochtend lekker met Biko naar de hondenschool geweest. Hij ging weer goed. Ook tijdens het eten was het vanochtend helemaal goed gegaan. Daarna met Biko naar het bos en heerlijk gelopen en met de bal met hem gespeeld. Hij was lekker moe. We komen thuis en willen vanuit de gang de kamer in. Moos stond al te wachten en die heeft weer de bekende blik in de ogen. Ik probeer met mijn been wat ruimte te maken zodat Biko er ongestoord langs kan vliegt hij ineens achter me langs en knalt bovenop Moos.  Even heftig vechten samen en ze wilden nog niet gelijk ophouden ook. Moos ietwat janken en met de poot omhoog en ja hoor een wond onder zijn voet en bloeden als een rund natuurlijk. Balen, want ik wilde hem ook meenemen naar het bos. Wond maar schoongemaakt en toen het bloeden enigzins gestopt was toch maar naar het bos gegaan. Hij wilde wel mee lopen en vond het nog lekker ook. Thuis tijdens het stofzuigen springt hij weer van de bank en het begint weer te bloeden. Dus er maar een sok omheen gefabriekt. Vind hij niet echt leuk, maar het moet wel even, want anders ziet alles er onder. Bij het eten geven vanavond vliegt Biko weer Moos aan. Ik snap het niet helemaal meer. Misschien speelt het mee dat het tussen Ed en mij even niet zo soepeltjes verloopt? Wie zal het zeggen. Hopelijk krijgen we morgen een datum voor de gedragstherapeute. Ik hoop echt dat ze iets voor ons kan betekenen. Anders zullen we Biko toch echt moeten herplaatsen.

Overpeinzing: Het bitterste in ons verdriet van vandaag is de herinnering aan onze vreugde van gisteren

Dag 29 Een zooitje

Vandaag maakten de heren echt letterlijk een rommeltje van. Eerst al toen in bed lag hoorde ik ze vanochtend bezig. Later toen ik boodschappen was wezen doen vond ik de salontafel verschoven en de asbak op zijn kop op de grond. Geen ernstige verwondingen gevonden of zoiet dus dat viel mee. Een tijdje later ging ik de was ophangen, maar ik had mijn jas al aan want ik wilde zo met ze gaan lopen. In eens hoor ik weer lawaai beneden en hebben de heren elkaar weer te pakken. Een hoektand van Moos afgebroken en bij Biko lijkt er ook een tand afgebroken. Verder weer de nodige schaafwonden. Toch weer teveel spanning. Het lijkt er ook op dat ze bij mij meer vechten dan bij Ed. Zou ik dan niet genoeg gezag hebben bij de heren dat ze een loopje met me nemen?

Overpeizing: Je kunt een probleem niet oplossen met de denkwijze die het heeft veroorzaakt

Dag 28 Een pittig dagje

Nou de heren waren vandaag lekker op dreef. Al voor het ontbijt hadden ze elkaar al te pakken. Daarna met ieder een uurtje gewandeld in het zonnetje. Dat loopt toch een stuk beter dan die regen moet ik zeggen. Toen op naar de kapper, wat een best lange zit was trouwens. Bij thuiskomst met alle 3 een kort wandelingetje gemaakt. Kom ik met Biko de kamer weer in vliegen de heren elkaar alweer in de haren. Ik wilde nog wel met ze gaan spelen, maar daar had ik even geen zin meer in na de vechtpartij. Na het eten zijn ze alle 3 heerlijk op de bank gekropen en lekker gaan snurken. Morgen maar weer een nieuwe dag.

Overpeinzing: Een pessimist ziet in elke kans het probleem; een optimist ziet de kans in elk probleem.

Dag 27- een nieuwe mediator?

Vandaag een gezellig dagje met mijn neefje op stap geweest. Maar vanochtend eerst het trio eten gegeven. Na het eten zat Moos gelijk al te loeren en toen Biko langs kwam viel hij hem dan ook aan. Macey stond er ook bij en ging zich er mee bemoeien. Ze joeg de heren al snauwend uit elkaar en de heren dropen beiden af. Ieder een eigen kant op. Ik heb dus een medestrijdster gekregen lijkt het wel. Daarna dus op pad en Ed als bullenoppas thuis tot een uurtje of 12. Aan het eind van de middag was ik weer thuis en heb ik met de beide heren apart een stuk gewandeld samen met mijn neefje. Eten gegeven en daarna op naar de Mac voor ons feestmaal. Toen ik vanavond thuiskwam samen met mijn zus die toevallig tegelijkertijd aan kwam ging het weer even mis. De heren vlogen elkaar aan. Was even teveel spanning dat zowel ik als mijn zus binnenkomen. Maar gauw weer gesust en met een lapje hibiscrub de schaafplekken ontsmet bij de mannen.
Helaas gaat de afspraak met de gedragstherapeut morgen niet door. Ze is ziek. Ja ook haar is niets menselijks vreemd. Jammer is het wel, maar er wordt een nieuwe afspraak gemaakt op korte termijn.

Overpeinzing: Waarom moeilijk doen als het samen kan.

Dag 26 met behoorlijk onweer

Vandaag een rustige dag op het werk en hier thuis. De heren hebben lekker met Ed gewandeld. Tussen de middag heeft het hier behoorlijk geonweerd en waren de heren behoorlijk aan het blaffen. Ed zei dat het zo hard ging dat de ramen stonden te rammelen. Gelukkig was Moos niet bang zoals gewoonlijk. Heeft Biko dan ook nog een goeie invloed op hem?  Ik hoop het, want een hond bevend als een rietje met het minste of geringste rommeltje in de lucht is ook niet leuk.

Overpeinzing: Luisteren naar jezelf is net zo belangrijk als luisteren naar anderen.

Dag 25

Een echte herfstdag vandaag. Begon met regen en veel wind, maar later op de dag werd het toch wel droog en kwam zelfs het zonnetje nog even tevoorschijn. Vandaag gewerkt. Volgens Ed hadden de boys vandaag niet gevochten en vanavond ook niet. Wel vond Macey dat Biko vlak voor het eten ietwat te brutaal was en ze viel hem aan. En ja dat pikt Biko niet en komt terug. Gelukkig waren we er snel bij en bleef het bij veel lawaai, maar weinig schade. Ja onze ouwe dame laat zich echt het kaas niet van haar brood eten hoor!

Overpeinzing: Denk positief, want alles wat je denkt en een ander toewenst komt bij je terug

Dag 23 en 24

Wat was het gister een heerlijk weer zeg! 's Ochtends met Biko in het witbevroren gras, maar met een lekker zonnetje op het hondenveld gestaan. Het ging weer goed met ons boefje. Daarna een lekkere wandeling op Bussloo en we waren er niet de enige. Thuis gekomen de vragenlijsten voor Nicky Gootjes de gedragstherapeut maar eens ingevuld in het zonnetje. Moos en Biko aan de lijn voor het huis met een botje. Dat ging prima. Tot we met de buurtjes zaten te kletsen en ze ineens elkaar wilden aanvallen, maar dat lukte lekker niet, want ze konden niet bij elkaar komen. Daarna begon Moos steeds te blaffen en te miepen. Dus die maar naar binnen gedaan. En zo lekker als die Biko van zijn botje aan het genieten was in het zonnetje. Ook Macey kon het botje met leverpastei wel waarderen. Gisteravond hebben ze lekker liggen slapen op de bank en waren wij ook rozig.
Vandaag gewerkt. Ed is met de boys weer naar Bussloo geweest. Ze waren elkaar ook 1 keer aangevlogen. Na het eten is Ed nog een rondje met Moos wezen maken en ik met Biko een groter rondje. Toen ik terugkwam ging even bij Moos zitten om te knuffelen, maar dat wilde Biko ook en die staarde naar Moos en die begon te grommen. Ik kon dit sussen en dus weer een vechtpartij voorkomen. Hierna begon Biko te kopschudden waarschijnlijk toch van de stress. Altijd een naar gezicht, maar even afleiden  en het was gelukkig weer over.

Overpeinzing: Slagen wordt op den duur een gewoonte,
als je maar doorzet!

Dag 22 en de wereld ziet er weer wat vrolijker uit

Zo wat een k#tdag gister zeg! Maar vannacht goed geslapen en dan ziet de wereld er weer anders uit. Vandaag gewerkt dus niet echt van het weer kunnen genieten. Een stukkie met Moos gewandeld en met Macey. Moos had een zere poot en dus maar even een pijnstiller erin. Nou die werkt goed geloof ik, want een uurtje later wilde meneer spelen en begon te stieren. Ondertussen was ik met Biko wezen wandelen en even snel nog in de stad boodschappies gehaald. Ik had hem voor in de AH liggen, maar dat vond hij niet echt wat geloof ik. Maar het ging wel goed. Na het eten op de bank gelegen met de 2 heren, maar Moos bleef aan het stieren en staren en ik kon de spanning voelen wat mij dus ook weer gespannen maakte. En ja hoor daar plofte de bom en was het weer feest. Ik heb ze beiden de bank af gewerkt en uit elkaar gehaald en ben weer op de bank gaan liggen. En wat schetst mij verbazing.... beide heren kropen er weer lekker bij en de spanning was weer uit de lucht. Wel lekker hoor zo tussen 2 van die warme hondenlijfjes liggen. Morgen weer met Biko naar school.

Overpeinzing: Niets is tijdsverlies, als je van de dag geniet.

Dag 21 Het gaat niet zo lekker

Vandaag een rotdag. Eerst verslaap ik me, op het werk liep het niet helemaal zoals ik zou willen en vliegen de heren elkaar ook weer flink in de haren. Vanochtend was Biko Moos aangevallen vanuit het niets leek het. Ik kwam vanmiddag thuis, lekker met de beide heren gewandeld. Staan we langs de weg te wachten om over te steken en ik voelde de spanning al en ja hoor daar ging Biko. Maar hij had pech dat hij aan de riem zat en ik had hem al een ruk gegeven voordat hij bij Moos was. Bij thuiskomst nog even met Macey naar buiten en daarna om de beurt met de heren ballen gegooid, gevolgd, trekspelletje en met Moos ook nog zoekspelletjes gedaan. Je zou denken ze zijn uitgeraast. Nou niet dus ze vliegen elkaar weer in de haren en flink ook. Moos een zere poot en die zat te piepen na het gevecht en hij loopt ook ietwat mank. Ik ben zo teleur gesteld, maar ook boos op ze. Volgende week naar de gedragstherapeute. Ik hoop echt dat het wat oplevert, want ik begin er steeds meer voor te voelen om Biko te herplaatsen. Hoe graag ik dit lieve mannetje ook wil houden, maar soms moet je een keuze maken. Het doet me werkelijk heel veel verdriet het idee alleen al, maar ik wil Moos niet de vernieling in helpen. Duimen jullie met me mee dat er een oplossing komt?

Overpeinzing: Pas als je de moed toont je weg te gaan,
toont de weg zich aan jou

Dag 20 met veel zon en plezier

Vandaag een gezellige dag, want ik ben bij Esther wezen vilten en heb lekker geknuffeld met Björn. Dat is en blijft toch een lekker ding. Vanochtend eerst met het trio aan de wandel geweest. De beide boys spelen en wandelen en Macey een ommetje. Ze waren lekker moe en lagen op de bank toen ik weg ging. Toen Ed thuis kwam lagen er bloedspetters en er was dus gevochten helaas. Tijdens het stofzuigen vond hij ook een bal onder tafel. Of die nu onder de bank vandaan kwam of dat dit misschien de aanleiding voor de vechtpartij is geweest??? Wie het weet mag het zeggen. Verder is het rustig gebleven.

Overpeinzing: Als ik zie welke gevolgen kleine dingen hebben,
denk ik wel eens... er bestaan helemaal geen kleine dingen.

Dag 19 en alweer een natte dag

Wat een natte dag zeg! Vandaag flink nat geregend toen ik de boys 1 voor 1 uit gelaten heb. Bleek mijn jas toch niet zo waterdicht als dat ik dacht. Ga ik nadat ik Biko heb afgedroogd mijn eigen haar afdrogen boven, vliegen de heren elkaar in de haren.  Was ook al gauw weer gesust. De plekken maar weer ontsmet en de heren gingen rustig slapen. Vanavond met Ed op de bank liggen ze elkaars toet af te likken en daarn bij hem te snurken. En ook echt te snurken! Daar kan ik dan weer zo van genieten.

Overpeinzing:Vind de eenvoud in wanorde.
Vind de harmonie in tweedracht.
Te midden van de moeilijkheid schuilt de mogelijkheid.
Albert Einstein 

Dag 18 even wat minder

Vandaag weer een ietwat mindere dag met de boys. Ed was met Biko wezen wandelen en bij terugkomst was er een beetje spanning tussen de heren. Ed gaat met Macey een rondje en komt terug en ziet dat de heren elkaar weer aan waren gevlogen. Links en rechts weer wat schrammen en wondjes, maar verder niks. Ze zaten allebei rustig op een eigen plekje. Balen dat ze gevochten hadden zonder 1 van ons erbij, maar tegelijkertijd ook blij omdat ze niet zijn door gegaan tot er eentje bij neerviel. Weer een nieuwe fase dus. Misschien wordt het nu duidelijk wie de baas is? De tijd zal het leren.

Overpeinzing: De man die een berg verzet, begint met het wegdragen van kleine steentjes.

Dag 17

Vandaag een rustige dag. Ed was thuis voor de doggies en heeft flink met ze gewandeld. Vanavond was hij met Moos aan het stoeien en Biko kwam kijken. Dat vond Moos toch niet zo'n goed idee en begon ietwat te grommen en te happen. Niet echt aanvallen. Gelijk gecorrigeerd en klaar was het weer. Daarna wel uit elkaar en wachten tot ze allebei weer rustig waren. Dat lijkt de goede weg. Veder had er nog een dame van de dierenbescherming gebeld, maar we waren niet thuis. Ze wilde vast een afspraak maken om te kijken hoe het met Biko is.

Overpeinzing:Geen enkele sneeuwvlok valt ooit op de verkeerde plaats.

Dag 16 Zondag - rustdag

Vandaag een rustige dag. Eerst lekker uitgeslapen en daarna met het trio aan de wandel apart en met Biko wezen kijken bij de rasloze hondendag van de hondenschool. We hadden wel mee willen doen, maar aangezien de strijd die tussen de heren heerst hebben we toch maar niet mee gedaan. Wel leuk om te kijken en gelijk een bakkie gedaan. Daarna nog met Moos gespeeld en toen begon het te regenen. Dus lekker op de bank. Nog een poging na het eten van Moos om Biko aan te vallen, maar Ed had hem net op tijd bij de kladden en dus geen vechtpartij vandaag.

Overpeinzing: Te leiden, maar niet te heersen, dit is de wonderlijke deugd

Dag 15 een natte dag

Wat een weer vandaag zeg. Al 3 keer nat geregend. Een lekkere lange wandeling met de boys door het bos gemaakt en vlak voor het eind een bui. Naar de stad geweest en op weg naar huis regen. En vanavond nog met het trio apart gewandeld en bij de laatste wandeling met Biko je raadt het al ..... nat geregend. Verder de zon ook nog wel gezien trouwens. Nu liggen er 3 heerlijk te snurken van al het wandelen. Wat is dat toch een lekker geluid als je bullenliefhebber bent.
Vandaag trouwens het boek van Cesar Millan gekocht. Ed is er al in begonnen en wie weet steken we er nog wat van op.

Overpeinzing van de dag:
Jaag niet achter het verleden aan.
Verlang niet naar de toekomst.
Het verleden is niet meer.
De toekomst is nog niet begonnen.

Dag 14 werkdag

Zo vandaag eerst maar eens uitgeslapen en dat was geen straf met dit koude en natte weer. Ed was lekker met de doggies al naar butien geweest. Helaas wederom een knokpartijtje vanmiddag. Maar ook een goed moment, want Ed is met beide heren aan het spelen gegaan met ieder een eigen flos. Biko durfde eerst niet, maar later wel. Moos was helamaal blij dat hij weer eens lekker op een flostouw kon knagen. Dat heeft hij vast gemist, want sinds de komst van Biko hebben we de speeltjes opgeruimd. Verder is het trio lekker lui door het weer en volgens mij ook al een paar keer nat geregend.
Macey gaat zo goed op dit moment. Die rende vanavond zelfs naar buiten met die kromme artrose pootjes van d'r. Zo lief. Nog 1 maandje en dan wordt de grande dame al 12 jaar.

Overpeinzing voor vandaag: Wat het einde van de weg lijkt, is misschien slechts een bocht. Trap dus niet meteen op de rem!

Dag 13 met niet zulk lekker weer

Een beetje herfstige dag vandaag, dus maar lekker uit geslapen. Het trio had niet echt veel zin in wandelen geloof ik. Dus maar niet veel gewandeld. Wel met Moos naar de cursus behendig spelen geweest. Leuk hoor! Over plankjes lopen, door tunnels heen met je neus papiertjes aanraken en spelen en o, ja iets lekkers opzoeken tussen de lappen. Nou dat kan hij best goed hoor! Vooral papiertjes aanraken die op een lantaarnpaal geplakt zijn. Ja zolang je maar iets lekkers op zak hebt......... O, ja toch weer een klein vechtpartijtje tussen de heren toen mijn zusje hier was. Helaas.

Spreuk: Logica brengt je van A naar B. Verbeelding brengt je overal.

Dag 12 een wat mindere dag

Vandaag een wat mindere dag. Allereerst natuurlijk het weer. Een paar spetters gevoeld bij het wandelen, de boys weer een klein vechtpartijtje en een drukke dienst op het werk. Nou ja morgen weer een nieuwe dag.

Spreuk: Als je de sprong niet waagt komt je nooit verder

Dag 11- Dierendag

Vandaag dierendag. Vooral vrolijke dieren en bazendag. Alweer geen gevecht vandaag. Biko leek zelfs Moos te willen uitdagen tijdens het uitlaten. Tijdens het rennen beukte hij voorzichtig uitdagend tegen Moos aan die spontaan ging mee rennen. Verder ook met ze gespeeld wel apart en daar werden de heen wel eventjes lekker moe van. Macey heeft een extra knuffel gehad vandaag. Ach eigenlijk is het hier iedere dag dierendag.

Spreuk: Wat bij dieren de natuur heet,
noemen wij mensen ellende

Dag 10 en al 3 dagen rust

Vandaag al 3 dagen zonder vechtpartijtje. Wel bijna, maar we hebben op tijd kunnen ingrijpen. Dat geeft me echt hoop voor de toekomst. Vanavond samen met de 2 bullenmannen een heel eind wezen lopen.  Lekker hoor! Kwamen we nog een piepklein yorkshire terriertje tegen en Biko stuift er op af! Snauwt dat kleine ding gelijk van zich af en Biko stuiter een meter achteruit. Dat kleine duveltje!
Ook nog even heerlijk geknuffeld met Biko terwijl Ed met Moos aan het klieren was. Qualitytime!

De spreuk: Piekeren neemt de zorgen voor morgen niet weg, maar wel de kracht van vandaag.

Dag 9 met veel zon

Vandaag was ook weer een prima dag met weinig gedoe tussen de heren.  We voelen de spanningsmomenten beter aan en kunnen meestal een confrontatie voorblijven. En dat geeft naar ons toe weer meer ontspanning. En zo is het cirkeltje weer rond.
Vandaag hebben de beide heren weer heerlijk genoten. Met Biko naar de hondenschool geweest en wat luister dat ding toch lekker. Zoveel aandacht voor me en vooral ook genieten van de knuffels na de les in de kantine. Daarna nog naar het water geweest. Daar was het druk met honden en bazen en ook zwemmers.
Met Moos naar het bos geweest en ook hij genoot van de aandacht en het lopen. Het was dan ook heerlijk in het bos.
Verder hadden we het er vanavond nog over dat we nog zo genieten van ons grietje wat het op haar manier nog zo naar d'r zin heeft. Lekker keutelen om en in huis af en toe een wandeling lekker eten en knuffelen.

De spreuk: Elke reis vcan 1000 mijl begint met een eerste stap

Dag 8 met heel veel zon

Vandaag wederom een zonnige dag met ook wat zorgen rondom mijn schoonvader die op de IC ligt. Het lijkt ietsiepietsie beter te gaan gelukkig.
Met de beide heren ging het goed vandaag. Zonder een vechtpartijtje. Zouden ze het dan eindelijk beginnen te snappen? Het lijkt er wel op. Begint Moos met staren gebeurt het steeds vaker dat Biko gewoon de ander kant op gaat kijken of weg loopt.
Vandaag is Biko met de baas naar het water geweest en Moos naar het bos. Die mag nog niet in het water met de wond van de castratie. Hij heeft nog wel steeds energie voor 10.
Nog 1 maandje en dan wordt onze tante Tut alweer 12 jaar. Ik hoop echt dat ze dat mag beleven en dat ze nog even door tuttert. Ze heeft het nog steeds naar d'r zin dus...

De spreuk: Leven is het meervoud van lef

De dag van de energie

Tjonge jonge ik weet niet wat er gister in het infuus van Moos heeft gezeten, maar die had echt energie voor 10 vandaag. Niks aan hem te merken.  Echt onze ADHD-er in de bocht. Vanvond maar een flink stuk met hem gewandeld en dat hielp. Een stuk in het al flink schemer en dat vind meneer toch maar niks. Er stond een krat op ons pad en dat is dan toch wel eng. Je gelooft het of niet, maar hij is best wel een beetje bang in het donker. Mijn held op sokken. Verder is het wel een schatje hoor.
Vandaag hadden de heren een klein onderonsje gehad en een poging tot. Verder gaan we steeds meer inzien wanneer de spannende momenten zijn en proberen de aanvaringen voor te zijn.

De spreuk: Durven is even je evenwicht verliezen, niet durven is uiteindelijk jezelf verliezen