Dag 28 Een pittig dagje

Nou de heren waren vandaag lekker op dreef. Al voor het ontbijt hadden ze elkaar al te pakken. Daarna met ieder een uurtje gewandeld in het zonnetje. Dat loopt toch een stuk beter dan die regen moet ik zeggen. Toen op naar de kapper, wat een best lange zit was trouwens. Bij thuiskomst met alle 3 een kort wandelingetje gemaakt. Kom ik met Biko de kamer weer in vliegen de heren elkaar alweer in de haren. Ik wilde nog wel met ze gaan spelen, maar daar had ik even geen zin meer in na de vechtpartij. Na het eten zijn ze alle 3 heerlijk op de bank gekropen en lekker gaan snurken. Morgen maar weer een nieuwe dag.

Overpeinzing: Een pessimist ziet in elke kans het probleem; een optimist ziet de kans in elk probleem.

Dag 27- een nieuwe mediator?

Vandaag een gezellig dagje met mijn neefje op stap geweest. Maar vanochtend eerst het trio eten gegeven. Na het eten zat Moos gelijk al te loeren en toen Biko langs kwam viel hij hem dan ook aan. Macey stond er ook bij en ging zich er mee bemoeien. Ze joeg de heren al snauwend uit elkaar en de heren dropen beiden af. Ieder een eigen kant op. Ik heb dus een medestrijdster gekregen lijkt het wel. Daarna dus op pad en Ed als bullenoppas thuis tot een uurtje of 12. Aan het eind van de middag was ik weer thuis en heb ik met de beide heren apart een stuk gewandeld samen met mijn neefje. Eten gegeven en daarna op naar de Mac voor ons feestmaal. Toen ik vanavond thuiskwam samen met mijn zus die toevallig tegelijkertijd aan kwam ging het weer even mis. De heren vlogen elkaar aan. Was even teveel spanning dat zowel ik als mijn zus binnenkomen. Maar gauw weer gesust en met een lapje hibiscrub de schaafplekken ontsmet bij de mannen.
Helaas gaat de afspraak met de gedragstherapeut morgen niet door. Ze is ziek. Ja ook haar is niets menselijks vreemd. Jammer is het wel, maar er wordt een nieuwe afspraak gemaakt op korte termijn.

Overpeinzing: Waarom moeilijk doen als het samen kan.

Dag 26 met behoorlijk onweer

Vandaag een rustige dag op het werk en hier thuis. De heren hebben lekker met Ed gewandeld. Tussen de middag heeft het hier behoorlijk geonweerd en waren de heren behoorlijk aan het blaffen. Ed zei dat het zo hard ging dat de ramen stonden te rammelen. Gelukkig was Moos niet bang zoals gewoonlijk. Heeft Biko dan ook nog een goeie invloed op hem?  Ik hoop het, want een hond bevend als een rietje met het minste of geringste rommeltje in de lucht is ook niet leuk.

Overpeinzing: Luisteren naar jezelf is net zo belangrijk als luisteren naar anderen.

Dag 25

Een echte herfstdag vandaag. Begon met regen en veel wind, maar later op de dag werd het toch wel droog en kwam zelfs het zonnetje nog even tevoorschijn. Vandaag gewerkt. Volgens Ed hadden de boys vandaag niet gevochten en vanavond ook niet. Wel vond Macey dat Biko vlak voor het eten ietwat te brutaal was en ze viel hem aan. En ja dat pikt Biko niet en komt terug. Gelukkig waren we er snel bij en bleef het bij veel lawaai, maar weinig schade. Ja onze ouwe dame laat zich echt het kaas niet van haar brood eten hoor!

Overpeinzing: Denk positief, want alles wat je denkt en een ander toewenst komt bij je terug

Dag 23 en 24

Wat was het gister een heerlijk weer zeg! 's Ochtends met Biko in het witbevroren gras, maar met een lekker zonnetje op het hondenveld gestaan. Het ging weer goed met ons boefje. Daarna een lekkere wandeling op Bussloo en we waren er niet de enige. Thuis gekomen de vragenlijsten voor Nicky Gootjes de gedragstherapeut maar eens ingevuld in het zonnetje. Moos en Biko aan de lijn voor het huis met een botje. Dat ging prima. Tot we met de buurtjes zaten te kletsen en ze ineens elkaar wilden aanvallen, maar dat lukte lekker niet, want ze konden niet bij elkaar komen. Daarna begon Moos steeds te blaffen en te miepen. Dus die maar naar binnen gedaan. En zo lekker als die Biko van zijn botje aan het genieten was in het zonnetje. Ook Macey kon het botje met leverpastei wel waarderen. Gisteravond hebben ze lekker liggen slapen op de bank en waren wij ook rozig.
Vandaag gewerkt. Ed is met de boys weer naar Bussloo geweest. Ze waren elkaar ook 1 keer aangevlogen. Na het eten is Ed nog een rondje met Moos wezen maken en ik met Biko een groter rondje. Toen ik terugkwam ging even bij Moos zitten om te knuffelen, maar dat wilde Biko ook en die staarde naar Moos en die begon te grommen. Ik kon dit sussen en dus weer een vechtpartij voorkomen. Hierna begon Biko te kopschudden waarschijnlijk toch van de stress. Altijd een naar gezicht, maar even afleiden  en het was gelukkig weer over.

Overpeinzing: Slagen wordt op den duur een gewoonte,
als je maar doorzet!

Dag 22 en de wereld ziet er weer wat vrolijker uit

Zo wat een k#tdag gister zeg! Maar vannacht goed geslapen en dan ziet de wereld er weer anders uit. Vandaag gewerkt dus niet echt van het weer kunnen genieten. Een stukkie met Moos gewandeld en met Macey. Moos had een zere poot en dus maar even een pijnstiller erin. Nou die werkt goed geloof ik, want een uurtje later wilde meneer spelen en begon te stieren. Ondertussen was ik met Biko wezen wandelen en even snel nog in de stad boodschappies gehaald. Ik had hem voor in de AH liggen, maar dat vond hij niet echt wat geloof ik. Maar het ging wel goed. Na het eten op de bank gelegen met de 2 heren, maar Moos bleef aan het stieren en staren en ik kon de spanning voelen wat mij dus ook weer gespannen maakte. En ja hoor daar plofte de bom en was het weer feest. Ik heb ze beiden de bank af gewerkt en uit elkaar gehaald en ben weer op de bank gaan liggen. En wat schetst mij verbazing.... beide heren kropen er weer lekker bij en de spanning was weer uit de lucht. Wel lekker hoor zo tussen 2 van die warme hondenlijfjes liggen. Morgen weer met Biko naar school.

Overpeinzing: Niets is tijdsverlies, als je van de dag geniet.

Dag 21 Het gaat niet zo lekker

Vandaag een rotdag. Eerst verslaap ik me, op het werk liep het niet helemaal zoals ik zou willen en vliegen de heren elkaar ook weer flink in de haren. Vanochtend was Biko Moos aangevallen vanuit het niets leek het. Ik kwam vanmiddag thuis, lekker met de beide heren gewandeld. Staan we langs de weg te wachten om over te steken en ik voelde de spanning al en ja hoor daar ging Biko. Maar hij had pech dat hij aan de riem zat en ik had hem al een ruk gegeven voordat hij bij Moos was. Bij thuiskomst nog even met Macey naar buiten en daarna om de beurt met de heren ballen gegooid, gevolgd, trekspelletje en met Moos ook nog zoekspelletjes gedaan. Je zou denken ze zijn uitgeraast. Nou niet dus ze vliegen elkaar weer in de haren en flink ook. Moos een zere poot en die zat te piepen na het gevecht en hij loopt ook ietwat mank. Ik ben zo teleur gesteld, maar ook boos op ze. Volgende week naar de gedragstherapeute. Ik hoop echt dat het wat oplevert, want ik begin er steeds meer voor te voelen om Biko te herplaatsen. Hoe graag ik dit lieve mannetje ook wil houden, maar soms moet je een keuze maken. Het doet me werkelijk heel veel verdriet het idee alleen al, maar ik wil Moos niet de vernieling in helpen. Duimen jullie met me mee dat er een oplossing komt?

Overpeinzing: Pas als je de moed toont je weg te gaan,
toont de weg zich aan jou