Dag 155 Een vrije dag

Vandaag lekker vrij. Ik was om half 9 wakker en dacht ik draai me nog heel even om. 10 uur werd ik weer wakker. Toen er maar uitgegaan. Doggies eten gegeven en laten plassen, zelf onder de douche door gelopen en naar de markt en stad gegaan. Nieuwe lampen gekocht om de schilderijen goed te belichten en dit is eindelijk gelukt. Daarna een broodje met makreel gegeten en het duo ook wat gegeven. Vinden ze lekker! Toen eerst met Macey en daarna met Moos aan de wandel en nog even een bosje tulpen meegenomen bij de bloemist. Zat Moos daar voor de toonbank en ik wil weer naar huis lopen, dnek je dat die stinkerd mee wil. Meneer zat daar wel lekker blijkbaar.

Overpeinzing: Loop niet te hard, het geluk loopt dikwijls achter je.

Dag 154 Zonder blog

Afgelopen nacht gewerkt en ik dacht ik ga dan een blogje maken. Helaas kon ik er niet op komen. Dus geen blog van gister.

Ed heeft de schilderijen van het trio op gehangen en ze kijken nu dus alle 3 mee. Ze zijn en blijven echt schitterend! Nu nog de juiste verlichting erbij, want daar zijn we zelf nog niet zo over tevreden. al op zoek geweest en wel wat gekocht, maar dit was het niet. Morgen maar weer verder op zoek, want ik heb immers al weekend!!!

Overpeinzing: Als er een wind van verandering waait, bouwen sommigen schermen. Anderen bouwen windmolens.

Dag 153 Visite dag en een verrassing

Vandaag weer gewerkt en het was weer superdruk. Het bord Welkom stond weer buiten leek het wel. Ed was thuis vandaag en hij heeft vanochtens de 2 goldens van mijn zus opgehaald die een dagje weg was. Dus 4 honden in huis. Gezelligheid en eigenlijk nog rust ook. Ze zijn allemaal wat ouder en niet meer zo druk De oudste van mijn zus is 1 dag jonger als Macey. Ook al een oudje dus, maar eigenlijk nog heel vitaal. Na een wandeling en een lekkere bak vers vlees heeft Ed ze aan het begin van de avond weer naar huis gebracht. De familie was inmiddels ook weer thuis.
Verder ben ik helemaal happy met de award die ik kreeg van een medeblogster Esther de

 award. Ik ben er helemaal mee vereerd. Morgen mag ik aan 5 andere bloggers met minder dan 200 volgers de award uitdelen. Nog maar eens goed over nadenken aan wie.


Overpeinzing: Liefde is het enige dat meer wordt als je het samen deelt.

Dag 152 Een drukke dag

Wat een dag zeg! Volgens mij had een collega van me het bord gratis of zo buiten laten staan. We begonnen gelijk om half acht met een ct en we zijn tot half 5 door gegaan, terwijl we om 3 uur afgelost werden. Maar die konden gelijk bijspringen. We hebben echt vanalles gedaan en tussendoor nog net in 10 minuten ons brood naar binnen gepropt. En aan het eind kregen we nog een motorrijder die waarschijnlijk tegen een boom was gereden. Werk aan de winkel dus. Vanavond dan maar met de beentjes en hondejes op de bank. Vannacht mag Ed weer de hondenbrokken gaan verdienen. Die is eerst nog even bij zijn vader op de koffie voor zijn werk. Ik heb dus lekker het rijk even alleen.

Overpeinzing: Geen paniek, niets is onder controle.

Dag 151 De trieste mededeling

Pfff dat kwam toch wel even binnen dat prins Friso ernstige hersenbeschadiging heeft opgelopen. Natuurlijk was het wel een beetje te verwachten, maar toch. Er kwamen wel gelijk allerlei beelden van 2 jaar geleden binnen toen zowel mijn schoonvader als schoonmoeder een week na elkaar een hartstilstand kregen. Mijn schoovader is helemaal hersteld en mijn schoonmoeder had dusdanige hersenschade opgelopen dat we haar hebben moeten laten gaan. Ik kan me de radeloosheid van de familie dus helemaal voorstellen. En hij is dan nog een heel stuk jonger dan mijn schoonmoeder. Ik hoop echt dat er nog enig herstel zal plaatsvinden en zo niet dat hij er maar snel tussenuit mag piepen. Ik hoop dan ook dat hij mischien dit soort situaties met zijn vrouw besproken heeft ooit zodat zij daar houvast aan kan hebben. Wij wisten het van mijn schoonmoeder wel en dat maakte het een stuk makkelijker. Maar het blijft triest als je man, zoon, vader of broer zoiets overkomt met of zonder blauw bloed.

Overpeinzing: We kunnen alleen maar doen waar we klaar voor zijn,
tot onze benen sterker zijn.

Dag 150 Opruimen

Vandaag wilde ik rustig aan doen, maar Ed had andere gedachten. Hij ging de schuren opruimen. Er stonden nog dozen met boken in en die heb ik maar eens uitgezocht. Er zijn er wat in de papierbak beland, een aantal in de boekenkast en er gaan er nog wat naar een boekenruilkast. Daar heb ik er ook al wat uit gehaald en nu zal ik er weer wat in terug zetten. Leuk hoor zo boeken te ruilen. Er zijn er immers die je amar 1 keer leest en dan maar blijven liggen of staan. Zonde toch? Zo beleven er meer mensen plezier van het zelfde boek.

Overpeinzing: Een goed idee kan nooit een gesloten geest binnenkomen

Dag 149 Nog steeds een loopneus

Nou vandaag ging het niet veel beter. Mijn neus loopt nog steeds of zit verstopt. Dus vanochtend maar snel even langs de apotheek in het ziekenhuis en een neusspray gehaald. Dat lucht wel op. Vandaag een beetje een rommelig dagje op het werk. Veel mensen om foto's te maken, maar weinig mensen om foto's van te maken en ook te weinig kamers. En daar kan ik niet goed tegen. Zet mij maar op een kamer en wat mensen in de wachtkamer en ik ga aan het werk. Dat geteut en gehang kan ik slecht tegen. Vanmiddag mocht ik weer achter het bureau en dat kwam goed uit, want ik moest nog wat zaakjes regelen. Vanavond heerlijk shoarma gegeten op turks brood. Veel lekkerder dan een pita broodje. Morgen een dagje vrij. Vanavond na het eten heerlijk op de bank geslapen teegen Moos aan, want ik had het me toch ene partijtje koud!

Overpeinzing: Ijsbloemen veranderen langzaam in vrolijke narcissen