Dag 132 Een witte dag

Zo dan nu echt winter met ook nog eens sneeuw erbij. Ik vind het echt wel wat hebben hoor! Vanochtend scheen het zonnetje nog en tegen de middag begon het te sneeuwen. Eerst poeder en later van die mooie dikke vlokken. Er ligt nu een mooi laagje. Leuk voor de kids. Kunnen ze weer sleeën. Moos vind het ook wel wat. Macey geeft er niet zoveel om, maar ze mag van mij met deze kou ook niet zolang naar buiten of ze moet even doorlopen om warm te blijven. We moeten toch een beetje zuinig zijn op onze ouwe dame. Ik zelf ben trouwens van een goeie nacht slapen weer een stuk opgeknapt.

Overpeinzing: De dagen lengen, maar we krijgen niet meer tijd.