Dag 240 Koud en nat

Wat een prozacweer was het vandaag zeg. Regen en grijs en nog koud ook! Ik een beetje voorbarig op mijn slippertjes naar mijn werk gefietst en dat was vooral op de terug weg toch wel een beetje frisjes aan mijn teentjes. Een rommelig dagje op de echo gehad. Wat is dat toch met mensen tegenwoordig. Alles moet maar gelijk en even wachten is er niet meer bij. Ook al loop je jezelf de benen al uit het lijf het moet allemaal gelijk. Nou ja we zijn de dag wel weer door gekomen. Vanavond heerlijk de documentaire ouwehoeren zitten kijken. Een bijzonder verhaal van die tweeling.
Verder hebben we tegenwoordig de Mac Donalds voor de koolmeesjes in de tuin hangen denk ik, want er zitten steeds ouder met kinderen te snoepen van de pinda's en de vetbolletjes die er nog hangen van de winter.

Overpeinzing: Helpen is niet je mening geven, maar de ramen wassen waardoor iemand zijn wereld ziet.