Dag 276 Een beetje verdrietig

Vandaag zijn de laatste dingen van de mini geregeld en deze is nu dus echt weg. Wel jammer hoor dat de kleine rooie tuf nu weg is. Ik heb er jaren met heel veel plezier in gereden. Altijd starten en lopen, ook met die kou deze winter.
Ook verdrietig om Venne het konijn wat vanochtend dood in zijn hok lag bij Esther. Zijn vriendje Valentijn is nu weer alleen. Zo sneu als er eentje dood gaat en ze zo aan elkaar verknocht waren. Hopelijk vinden ze weer snel een nieuw vriendinnetje voor Valentijn. En ik weet zeker dat Venne de laatste jaren van haar leventje genoten heeft.
Dan komen er toch weer herinneringen omhoog en de waterlanders, want een huisdier blijf je missen als ze er niet meer zijn.

Overpeinzing: Iedereen is gekneed uit hetzelfde deeg, maar niet gebakken in dezelfde oven.