Ik weet niet wat er met Boudewijn aan de hand is, maar hij begint steeds meer naar me toe te trekken. hij wil steeds knuffelen of wil op schoot ( wat niet mag) Ik krijg ook steeds meer aandacht van hem en hij luistert naar zijn naam. Het is net alsof het kwartje ineens begint te vallen dat hij hier blijft wonen. Het is toch ook zo'n lekker gek en eigenwijs ding. Hij doet me zo aan Yassar denken! Alleen iets doen als het iets oplevert, een beetje bang van de riem, gekke bokkesprongen maken en vooral willen knuffelen. Dit maakt ook dat ik Yassebas weer mis, maar ook ben ik blij dat ik weer zo'n rare apostel in huis heb.
Vanmiddag moesten ze even wachten op het eten omdat het nog niet helemaal ontdooit was. Staat meneertje op zijn achterpootjes tegen me aan en piepen dat hij wil eten. Niet blaffen, maar piepen. Even later kwam Moos ook even, maar die blafte en kwijlde erover. Kortom ik ben blij dat Boudewijn hier is.
Spreuk van de dag: Ga uit je hoofd en ga in je hart. Denk minder, voel meer.
Wat een lekkere snoet! Wat zal er toch allemaal in die koppies omgaan?
BeantwoordenVerwijderenX Es
Geweldig beestje! Hij heeft duidelijk zijn plekkie gevonden! Grtzz..Maddy
BeantwoordenVerwijderenheerlijk toch en wat een pracht foto's
BeantwoordenVerwijderenliefs jenneke