Dag 43 De verjaardagen

Vandaag de dag van de verjaardagen. Eerst naar IJmuiden en toen zijn Moos en Macey mee geweest. Om de beurt in de auto en mee naar binnen. Was wel gezellig en lekker gegeten in ieder geval. En vanavond in Apeldoorn. Toen zijn ze thuis gebleven. Weer een lange drukke dag geweest dus. Morgen maar weer wat rustiger aan en de puinhopen hier thuis opruimen.

Overpeinzing: We leven allemaal onder dezelfde hemel, maar hebben niet allemaal dezelfde horizon.

Dag 42 Bijna weekend

Ook vandaag weer een droevige dag. Van een kennis is de bulldog ingeslapen. Het meisje was op en al 11 jaar, maar toch. Het blijft pijn doen om je huisgenoot te moeten missen.
Hier vandaag een rustige dag. Gewerkt en daarna lekker thuis bij de doggies. Moos mag nog niet veel lopen van ons ivm met de wond. Die gaat trouwens wel erg goed. Nog geprobeerd om te bellen naar de baasjes van Biko, maar helaas namen die niet op. Morgen nog maar eens proberen, want ik ben wel nieuwsgierig hoe het ventje het daar doet.


Overpeinzing: Tranen verdunnen verdriet.

Dag 40 en 41 Afscheid van 2 poezenvriendinnetjes

Gisteravond gewerkt en na het werk geen zin meer om het blog bij te werken Sorry! Gister een gewone dag. Met Moos gewandeld en na de wandeling zijn poot bekeken. De wond zat vol zand en die heb ik dus maar eens even schoon gemaakt en antibiotica zalf er op gedaan. Verbandje er om heen. Komt wel weer goed, maar heeft even de tijd nodig.
Vandaag de beide doggies een lekker bot gekocht en dat was een feestje. Zelfs onze ouwe tut kan nog van een botje genieten. Klein stukje maar met Moos gelopen ivm zijn poot.
En vanavond hebben we een triest bericht gekregen dat 2 poezendames op leeftijd zijn ingeslapen. Ze waren beiden al een tijdje ziek, maar toch doet het afscheid nemen veel pijn. Sterke voor de baasjes.

Overpeizing: Er zijn slechts twee manieren om je leven te leven: doen alsof niets een wonder is en doen alsof alles een wonder is. Ik geloof in de laatste manier.

Dag 39 Niets bijzonders

Vandaag niet echt veel bijzonders te melden eigenlijk. Nog 1 weekje en dan is onze Macey al 12 jaar! Wat een leeftijd of niet. Met Moos zijn poot gaat het steeds beter.
Ik zat vanavond nog een stuk van de blog door te lezen en toen overviel me het gemis van de Biekje weer even flink. Wat kun je in zo'n korte tijd  jezelf toch aan een hond hechten zeg.

Overpeinzing: Een ontmoeting tussen twee persoonlijkheden is als het samenvoegen van twee chemische stoffen.  Wanneer er een reactie volgt, zijn beide veranderd.

Dag 38 Weer een gewone dag

Vandaag weer een gewone werkdag. Best wel lekker gewerkt. Hier in huis is de rust echt weer gekeerd. Moos lekker druk, maar ook lief en Macey voor haar doen heel levendig. Dat is ze de laatste weken echt. Ze loopt beter en lijkt lekker vrolijk. Ze geniet nog duidelijk van het leven als is het tempo een tikje lager. Ze eet als een bootwerker en owee als er wat te eten valt dan is ze er als de kippen bij. De lekkere ouwe teutebel.


Overpeinzing: Staar je niet blind op een gesloten deur maar kijk om je heen naar een deur die wel open is.

Dag 37 Genieten van Moos en Biko

Even wennen vandaag zonder Biko, maar ook genieten van de rust die er nu weer heerst. Moos kan zichzelf weer zijn. En ik had nooit gedacht dat ik nog eens zou genieten van het drammen wat Moos zo goed kan. Vandaag koffie gedronken op de hondenschool waar ik normaal met Biko les zou hebben. Ze hebben daar allemaal meegeleefd en ik werd er ook lief opgevangen vanmorgen.
Ook een mailtje gehad van de nieuwe eigenaren van Biko dat hij aan het genieten is en zij van hem. Hij was vannacht rustig geweest en vandaag lekker aan de wandel. Dat doet ons heel erg goed. Wij genieten van afstand mee van hem.

Overpeinzing: We hebben de nacht nodig om de sterren te zien.

Dag 36 Het afscheid van Biko

Nou Biko, die Churchill gaat heten trouwens, woont vanaf vandaag in Zandvoort. We werden hartelijk ontvangen en er stond al een mand klaar en een bak met water en ook een tennisbal lag al klaar. Hij was meer dan welkom. Nog even lekker met Biko geknuffeld die zelf knuffels kwam halen en koffie gedronken. Toen is de vrouw met hem gaan wandelen en zijn wij we gegaan. Moeilijk hoor als hij nog even omkijkt waar je nu blijft. Maar het is goed zo. Ik denk dat hij het er nog beter krijgt dan hier. Mag op de bank, mee naar de volkstuin en mee op vakantie enz. We houden contact en ik ga zeker nog een keer kijken, maar voorlopig niet. Ook afgesproken dat als er wat is waardoor hij weg zou moeten hij bij ons terug komt. Ik heb samen met die vrouw staan huilen toen ze met Biko ging lopen en ik kreeg ook nog een bos bloemen. Zo lief.
Moos is nu ook weer thuis en Ed ook hoor! Die heeft ook rust en is weer blij. Of wij zijn opgelucht en hij daardoor blij. Maakt me niets uit, want ik heb Moos weer terug.

Overpeinzing: Alle stormen in het leven komen vroeg of laat tot rust.