Dag 36 Het afscheid van Biko

Nou Biko, die Churchill gaat heten trouwens, woont vanaf vandaag in Zandvoort. We werden hartelijk ontvangen en er stond al een mand klaar en een bak met water en ook een tennisbal lag al klaar. Hij was meer dan welkom. Nog even lekker met Biko geknuffeld die zelf knuffels kwam halen en koffie gedronken. Toen is de vrouw met hem gaan wandelen en zijn wij we gegaan. Moeilijk hoor als hij nog even omkijkt waar je nu blijft. Maar het is goed zo. Ik denk dat hij het er nog beter krijgt dan hier. Mag op de bank, mee naar de volkstuin en mee op vakantie enz. We houden contact en ik ga zeker nog een keer kijken, maar voorlopig niet. Ook afgesproken dat als er wat is waardoor hij weg zou moeten hij bij ons terug komt. Ik heb samen met die vrouw staan huilen toen ze met Biko ging lopen en ik kreeg ook nog een bos bloemen. Zo lief.
Moos is nu ook weer thuis en Ed ook hoor! Die heeft ook rust en is weer blij. Of wij zijn opgelucht en hij daardoor blij. Maakt me niets uit, want ik heb Moos weer terug.

Overpeinzing: Alle stormen in het leven komen vroeg of laat tot rust.