maandag 31 oktober 2011

Dag 38 Weer een gewone dag

Vandaag weer een gewone werkdag. Best wel lekker gewerkt. Hier in huis is de rust echt weer gekeerd. Moos lekker druk, maar ook lief en Macey voor haar doen heel levendig. Dat is ze de laatste weken echt. Ze loopt beter en lijkt lekker vrolijk. Ze geniet nog duidelijk van het leven als is het tempo een tikje lager. Ze eet als een bootwerker en owee als er wat te eten valt dan is ze er als de kippen bij. De lekkere ouwe teutebel.


Overpeinzing: Staar je niet blind op een gesloten deur maar kijk om je heen naar een deur die wel open is.

zondag 30 oktober 2011

Dag 37 Genieten van Moos en Biko

Even wennen vandaag zonder Biko, maar ook genieten van de rust die er nu weer heerst. Moos kan zichzelf weer zijn. En ik had nooit gedacht dat ik nog eens zou genieten van het drammen wat Moos zo goed kan. Vandaag koffie gedronken op de hondenschool waar ik normaal met Biko les zou hebben. Ze hebben daar allemaal meegeleefd en ik werd er ook lief opgevangen vanmorgen.
Ook een mailtje gehad van de nieuwe eigenaren van Biko dat hij aan het genieten is en zij van hem. Hij was vannacht rustig geweest en vandaag lekker aan de wandel. Dat doet ons heel erg goed. Wij genieten van afstand mee van hem.

Overpeinzing: We hebben de nacht nodig om de sterren te zien.

zaterdag 29 oktober 2011

Dag 36 Het afscheid van Biko

Nou Biko, die Churchill gaat heten trouwens, woont vanaf vandaag in Zandvoort. We werden hartelijk ontvangen en er stond al een mand klaar en een bak met water en ook een tennisbal lag al klaar. Hij was meer dan welkom. Nog even lekker met Biko geknuffeld die zelf knuffels kwam halen en koffie gedronken. Toen is de vrouw met hem gaan wandelen en zijn wij we gegaan. Moeilijk hoor als hij nog even omkijkt waar je nu blijft. Maar het is goed zo. Ik denk dat hij het er nog beter krijgt dan hier. Mag op de bank, mee naar de volkstuin en mee op vakantie enz. We houden contact en ik ga zeker nog een keer kijken, maar voorlopig niet. Ook afgesproken dat als er wat is waardoor hij weg zou moeten hij bij ons terug komt. Ik heb samen met die vrouw staan huilen toen ze met Biko ging lopen en ik kreeg ook nog een bos bloemen. Zo lief.
Moos is nu ook weer thuis en Ed ook hoor! Die heeft ook rust en is weer blij. Of wij zijn opgelucht en hij daardoor blij. Maakt me niets uit, want ik heb Moos weer terug.

Overpeinzing: Alle stormen in het leven komen vroeg of laat tot rust.


Dag 35 Een nieuw huisje voor Biko

Er hebben zich gegadigden gemeld voor Biko. Een echtpaar zonder hond waarvan de man in mei met de vut gaat. Ze hebben zelf een bull gehad die 12 jaar oud is geworden en vorig jaar overleden. Ook bij hen heeft het bullenvirus zijn werk gedaan en ze kunnen niet zonder. Ze zijn heel enthousiast. Morgen gaan we kennismaken en als het klikt blijft hij daar. Vertrouw ik het niet gaat hij gewoon weer mee naar huis. Spannend dus. Sinds donderdagavond is Ed met Moos met de camper weg en die zien we morgen weer. Biko is sindsdien blij en aan het bijslapen. Hij snurkt zo tevreden. Ook Moos schijnt weer happy te zijn. Dit is voor mij het bewijs dat we er goed aan doen.


Overpeinzing: Je kunt niet tegengaan dat de vogels van het verdriet komen overvliegen,
                       maar je kunt wel voorkomen dat ze nesten in je haar maken.

donderdag 27 oktober 2011

Dag 34 Een trieste dag

Vandaag naar de gedragstherapeute geweest. En dat bracht triest nieuws wat ik eigenlijk al wel verwacht had, maar ik waar ik zelf nog niet aan wilde. Het zou beter zijn om Biko te herplaatsen. Moos en Biko samen gaat het hem niet worden. Er is wel uit te komen, maar de kans van slagen is minder dan 50% en dan zullen we voor altijd met benches ed. moeten werken en we blijven continue spanning houden in huis. Dat is niet goed voor Biko, Moos en voor ons. Ik heb er erg veel verdriet van dat Biko weg gaat en doe de hele dag dan ook al niks anders dan janken. Het is ook zo'n lief mannetje. Dus als er nog iemand is zonder andere hond die een lieve bull wil, mail me dan.

Overpeinzing:Het is niet omdat dingen moeilijk zijn dat we ze niet durven, het is omdat we niet durven dat ze moeilijk zijn.

woensdag 26 oktober 2011

Dag 33 Een rare dag

Vanochtend schrok ik. Ik zag Macey lopen en ik zag Moos op de bank liggen, maar ik zag Biko nergens. Kijk ik nog eens goed zie ik Biko achter Moos liggen. Liggen de heren strak tegen elkaar aan samen op de bank te snurken. Nou ja zeg! Verder is het vandaag wel aardig gegaan. 1 vechtpartijtje omdat Ed even niet oplette toen hij met Biko terug kwam van het lopen. Dan is er toch even een beetje spanning en als we dan niet goed opletten kan dat escaleren. Letten we op kunnen we op tijd ingrijpen en is het klaar. Verder de hele dag goed gegaan. Ed geeft ze gewoon naast elkaar te eten en dat gaat goed. Hij is er duidelijk minder gespannen bij dan ik. Morgen maar eens vragen of dat zo afgewisseld mag worden. Vanavond lagen de heren saampjes op de bank en zaten ze elkaar voorzichtig te likken. Weer een goede dag dus. Morgen naar de gedragstherapeute.

Overpeinzing: Snijd niet door wat je kunt ontknopen.

Dag 32 Er is nog hoop!

Wat beinvloedt je eigen humeur toch ook je dieren. Vandaag voel ik me beter en gaat het tussen Ed en mij ook weer beter. Gevolg is dat de boys elkaar vandaag niet zijn aangevlogen. 1 poging, maar die kon ik al in de kiem smoren door ze terug te roepen. Vandaag weer apart te eten gegeven en na het eten mochten Moos en Biko op een botje en een rubber speeltje kauwen. En dat was feest voor beiden. Ik kan aan Moos merken dat hij dit mist. Normaal lagen er overal speeltjes voor handen voor hem, maar nu is alles opgeborgen. Normaal wilde hij altijd gelijk na het eten spelen. Vanavond kon dat dus met zijn flostouw en rubberkauwding. Ook nog even bij Biko in de gang gezeten en het botje waar hij op lag te kauwen vast gehouden. Dat vond Yassar ook altijd zo lekker en Biko ook blijkt. Toen Moos uitgekauwd was hem op de bank gebonjourd en naar Biko gegaan en zijn botje afgepakt ( wat hij trouwens zonder morren toelaat) De deur open gedaan en hij kon ook weer de kamer in. 5 minuten later lagen ze beiden tevreden te snurken.

Overpeinzing: Woede is een gemoedstoestand die maakt
dat je mond sneller werkt dan je verstand.