Dag 74 Weer een gewone dag

Zo na de onrustige dag van gister is de rust hier weer terug gekeerd. Macey is weer in haar normale doen gelukkig. Ze is en blijft een dame op leeftijd en dan maak je jezelf toch eerder zorgen. Ik was zo blij toen ik vanmorgen haar getrippel hoorde toen Ed haar al vroeg ging uitlaten. Ze hadden verplicht een rustdag vandaag, want Ed lag uit te slapen van en voor de nachtdienst van vannacht. Dat kwam nu wel goed uit. Vanavond nog een extra rondje met Moos gelopen al had meneer er zelf niet veel zin in met die kou.

Overpeinzing: Het leven is een geschenk, maar we krijgen het niet cadeau.