Dag 256 Weer een gewone dag

Vandaag weer tot de orde van de dag. Wel even wennen hoor alleen Moos maar uitlaten 's ochtends en eten geven. Vandaag was ook weer een werkdag. Veel lieve collega's die me sterkte wensten. Heel lief, maar soms ook moeilijk om de tranen te bedwingen. Ik ben verdrietig, maar wil eigenlijk niet huilen. Ik wil vooral genieten van alle mooie herinneringen die Macy achter gelaten heeft. Ze is een oude dame geworden en eigenlijk niet veel ziek geweest. We zijn er trots op dat we haar zo lang nog hebben mogen verzorgen. Ze was al vanaf het begin dat we haar kregen een oude dame. Een pittige, maar ook lieve dame. Echt een dame van stand die geen tegenspraak duldde. En wij hebben dat eignelijk geaccepteerd. Ze mocht zichzelf zijn bij ons met al haar nukken en vrolijkheden. Ze kon vooral tegen etenstijd zo lekker naar je toe huppelen met haar stramme pootjes. Zo lieffff. Ja ik zal nog vaak schrijven over Macey. Ik mag graag herinneringen aan haar ophalen en ook van Yassar.

Overpeinzing: Jouw goedemorgen maakt mijn goeiedag.