Dag 261 80 km

Vandaag een beetje een rommeldagje. Eerst wat uitgeslapen. Daarna is Ed zijn spullen bij elkaar gaan zoeken voor de wandeltocht die hij aan het lopen is. Hij is er met de camper naar toe gegaan. Hij gaat er met een neefje maar liefst 80 km lopen. Vanavond om 10 uur is hij gestart en hoopt morgenmiddag te finishen. Ik ben nu al trots op hem en ik hoop zo dat ze het halen en het een beetje droog houden. Verder vandaag het bericht ontvangen dat ons huis uit de verkoop is. We blijven dus wonen. Wat kan dat een rust geven zeg! Moos had vandaag een luie dag, maar dat is niet zo gek met deze kleffe warmte. Verder heb ik mzelf nog getrakteerd op een camel bag voor water tijdens het lopen. Lijkt me ideaal! 2 liter water op je rug en drinken wanneer je wilt en geen geklier met een flesje.

Overpeinzing: wat het hart vandaag weet, zal het hoofd morgen begrijpen

Dag260 Wisselend weer

Wat een raar weer vandaag toch. Vanochtend regende het nog effies flink, daarna miezer, benauwd en nu schijnt de zon weer volop. Vandaag een beetje een luie dag. Al wel op tijd op, de krant gelezen, vuilnisbak aan de weg gezet en een bakkie gedaan. Toen Ed er tegen 10-en uit kwam maar eens gaan douchen en aankleden. Samen een bakkie gedaan en Macy opgehaald bij het crematorium. Raar. Dan krijg je een bus met as terug. We hebben er een mooie urn omheen gekregen. We weten nog niet of en wanneer we haar zouden willen verstrooien. We hebben nu een urn die je ook kunt begraven en die dan ook echt vergaat. Mooi vind ik dat. Ze staat nu naast Yassar. Hierna hebben we boodschappen gedaan saampjes en is Ed lekker tennis gaan kijken. We waren allebei nog een beetje lui na gisteravond. We zijn rond een uurtje of 7 bij de buurtjes langs de rand van de Grift gaan zitten en het was weer beregezellig. Er kwamen steeds meer buurtjes bij. Ze noemden het al de Jordaan langs de gracht. Vind ik zo leuk die spontane acties! De 1 heeft nog een flesje wijn staan en de ander een stukkie worst of kaas. De volgende keer de bbq er ook bij? Wie zal het zeggen. Vanavond ook lekker lui kassie kijken denk ik

Overpeinzing: Het leven snelt voorbij aan wie in haast reist.

Dag 259 De buurtjes

Vanavond met de hele buurt buiten gezten aan de borrel. Weer beregezellig! Morgen daarover meer.

Dag 258 Warm!

Wat een temperaturen en vochtigheidsgraad vandaag zeg! Overdag niet veel last van gehad, want in het ziekenhuis is de temperatuur heel aangenaam, maar vanmiddag op de fiets terug merkte ik het al. De zweetdruppels parelden over mijn voorhoofd. En ik kan zo slecht tegen die warmte. Wat mij betereft mag de herfst dan ook door hoor. Lekker 's avonds weer eerder donker, dat mooie gouden zonlicht, de gekleurde bladeren en de mistige ochtenden. Ja daar kan ik echt wel van genieten hoor! En ook een dag met storm en regen kan heel knus zijn. Ja ik weet het ik ben een beetje gestoord, maar wel prettig gestoord hoor!

Overpeinzing: Beter een ons geluk, dan een pond wijsheid.

Dag 257 Vrije middag

Vandaag maar een half dagje werken, want per 1 juli heb ik de dinsdagmiddag vrij. Wat een luxe en een vrijheid. Heerlijk! Gelijk maar goed besteed en met Moos naar de sprengen gereden voor een wandeling in het bos en langs het water. Lekker saampjes op pad. Daarna naar 2 tuin centra voor wat bloemen in de potten en wat kruiden in de tuin. Lekkere basilicum, dille, bieslook en peterselie gekocht. Niks lekkerder dan verse kruiden. Nog even naar meneer appie en weer naar huis. Moos bleef netjes in de auto wachten. Hij mag graag mee gaan. Als hij er maar bij is. Vanavond de plantjes in de potten en de tuin gezet. Ook weer klaar. Geeft een lekker gevoel. Kreeg vandaag een kaartje van de dierenartspraktijk met een overlijdensverklaring erbij. Dat maakt het allemaal weer zo werkelijk en dichtbij. Ik kan er wel beter mee omgaan dan toen Yassar overleed. Komt misschien omdat de band met Yassie sterker was dan die met Macey en dat we bij haar al blij waren met iedere dag die erbij kwam. Dan ben je er misschien toch iets meer op voorbereid. Overpeinzing: Afscheid nemen is plaatsmaken voor een welkom

Dag 256 Weer een gewone dag

Vandaag weer tot de orde van de dag. Wel even wennen hoor alleen Moos maar uitlaten 's ochtends en eten geven. Vandaag was ook weer een werkdag. Veel lieve collega's die me sterkte wensten. Heel lief, maar soms ook moeilijk om de tranen te bedwingen. Ik ben verdrietig, maar wil eigenlijk niet huilen. Ik wil vooral genieten van alle mooie herinneringen die Macy achter gelaten heeft. Ze is een oude dame geworden en eigenlijk niet veel ziek geweest. We zijn er trots op dat we haar zo lang nog hebben mogen verzorgen. Ze was al vanaf het begin dat we haar kregen een oude dame. Een pittige, maar ook lieve dame. Echt een dame van stand die geen tegenspraak duldde. En wij hebben dat eignelijk geaccepteerd. Ze mocht zichzelf zijn bij ons met al haar nukken en vrolijkheden. Ze kon vooral tegen etenstijd zo lekker naar je toe huppelen met haar stramme pootjes. Zo lieffff. Ja ik zal nog vaak schrijven over Macey. Ik mag graag herinneringen aan haar ophalen en ook van Yassar.

Overpeinzing: Jouw goedemorgen maakt mijn goeiedag.

Dag 255 Verdriet

Veel verdriet hier. Macey is er niet meer. Vanaf donderdagavond ging het steeds slechter met haar. Hijgen en warm. Vrijdagochtend toch maar naar de dierenarts gegaan en bleek ze hoge koorts en een flinke longsontsteking te hebben. Medicijnen erin waar ze van zou moeten opkanppen en kuurtje mee. Eten wilde ze vanaf vrijdag niet meer ondanks dat dit haar lust en haar leven was. Vrijdag aan het eind van de middag begon ze ook nog te spugen, dus of de antibiotica zijn werk wel kon doen? Vrijdagnacht bij haar geslapen en in de ochtend deed de aanblik van die doodzieke Macey ons meer pijn dan de gedachte dat ze er niet meer zou zijn. Toen hebben we de dierenarts gebeld en zijn we er heen gegaan om haar in te laten slapen. Dit ging heel rustig en respectvol. We hebben haar tot het einde lekker geaaid en geknuffeld. Het gemis is pijnlijk, maar het is ook goed zo. We wisten dat ze al lang in de reservetijd zat en genoten daarom dubbel van haar.
Moos kwam tijdens haar ziek zijn steeds bij mij en Macey zitten alsof hij voelde dat er iets goed mis was. Hij wilde ook geen afscheid nemen toen ze eenmaal overleden was.Hij liep gelijk bij haar weg,  Hij wist het blijkbaar al.
Het is nu vreemd maar 1 hond in huis. 1 voerbak en 1 om uit te laten

Overpeinzing: Zij die wij liefhebben en dan van ons zijn heengegaan,Zijn niet meer waar zij waren, maar altijd waar wij zijn.