Dag 31 Er gloort weer een spoortje licht in de tunnel

Donderdag a.s. hebben we een afspraak bij de gedragstherapeute. Ik hoop zo dat zij ons kan vertellen waarom Moos zo lelijk tegen Biko doet en hoe we dit kunnen oplossen.
Hier gaat het wel weer wat beter. Moos zijn poot is nog wel pijnlijk en ze zijn vandaag volgens mij ook weer aan de knok geweest. Ook vannacht hoorde ik wat, maar dat was volgens mij Macey die niet wilde dat Moos bij haar op de bank ging liggen. Ik heb ze vandaag voor het eerst apart te eten gegeven en dat bracht voor mij een bak rust en volgens mij voor de boys ook. Ze konden nu allebei rustig eten zonder geloer als ze klaar zijn. Bij Ed gaat het wel goed, maar ik ben zelf veel te gespannen en dan gaat het natuurlijk fout. Verder Biko in de gang gezet met een botje en Moos in de kamer met een rubber kauwding. En dat was een feestje voor allebei. Na 20 minuten het speeltje weer afgepakt (Moos was er trouwens ook al klaar mee) en ze weer bij elkaar gelaten toen ze gekalmeerd waren. Geen probleem.
Ik had vanmiddag een rondje met Biko gelopen en toen ik de kamer binnenkwam had Moos gelijk de bekende blik en begon hij vlak daarna te grommen. Toen ik hem wilde corrigeren was ik al te laat, want Biko vloog achter me vandaag Moos al weer aan. Ze maar weer eens uit elkaar gehaald.  Verder is het goed gegaan vandaag. Ook tussen Ed en mij loopt het weer wat soepeler. Dat zal ook de spanning in huis goed doen.

Overpeinzing: Piekeren is net als schommelen, je bent wel bezig maar komt niet van je plaats...